Voor een boom is er altijd hoop:
als hij wordt omgehakt, loopt hij weer uit,
er blijven nieuwe loten komen.
Al wordt zijn wortel in de aarde oud,
al gaat zijn stronk dood in de grond,
zodra hij water ruikt, bot hij weer uit
en vormt twijgen, als een jonge scheut.
Job 14,7-9
De boom van Anne Frank is geveld. Hoewel groepen mensen zich kortgeleden nog hadden ingezet om de boom die Anne Frank in haar dagboek beschreef te behouden, is hij bezweken. Een felle storm werd de boom teveel.
Laten de mensen die de symbolische waarde van de boom wilden waarborgen toen zij in protest kwamen tegen de plannen van de eigenaars van het Anne Frankmuseum om de boom vanwege ouderdom te kappen, zich troosten door bovenstaande tekst.
Er kunnen altijd weer nieuwe scheuten uit de oude stronk voortkomen. De boom is niet dood, hij leeft. Laten we hopen dat dat ook geldt voor de idealen waar de boom voor stond (staat).
3 september 2010 at 11:23
Ook een les misschien: niet te krampachtig proberen vast te houden aan iets dat voorbij is. De boom was totaal verrot van binnen, had al veel eerder gekapt moeten worden, maar dit werd tegengehouden door een comité dat persé de boom wilde laten staan.
Alles gaat voorbij, bomen sterven, net als mensen. De loop der natuur.
Zet een herinneringsbordje bij de stomp van de boom, dan is het ook goed.