Het is één van de grootste problemen die veel mensen ervaren
tijdens deze coronacrisis: hoe houd ik afstand?
Want dat is het dringende advies:
Houd anderhalve meter afstand!
We ervaren steeds meer afstand van veel dierbare medemensen,
en de mens van oorsprong een sociaal wezen is
dat behoefte heeft aan nabijheid.
Die afstand kunnen mensen ook ervaren ten opzichte van God.
Zeker in deze tijd.
Hij is ver en hoog in de hemel. Afstand, verbijstering, verwijt.
Waarom laat Hij dit alles toe!
Het is een vaak gedeelde ervaring in de gemeente van nu.
Afstand ervaren, ja tot elkaar
en misschien daardoor ook tot God, minder beleving.
‘Ik beleef veel minder aan de dienst’.
Maar je kunt ook los van de pandemie
kun je geconfronteerd worden met je eigen moeheid om te geloven.
Probeer die impasse voor je te zien.
Iemand die merkt dat het niet meer werkt, die zichzelf ziet verharden.
Dat is misschien een enkeling maar die heeft dan een signaalfunctie. Iemand die van zichzelf durft te zeggen:
het is alsof er niets gebeurd is en alles is kwijt.
Ik bid nog en ik hoor mezelf en tegelijk denk ik dat het niet helpt.
Vroeger wel maar nu niet.
Ik wen eraan, ik geniet nog van de kinderen in de kerk
maar innerlijk word ik onbewogen, minder ontvankelijk.
Die eenling toont misschien wat meer christenen vandaag ervaren.
Waarom houdt God die als de Almachtige volop bezig is
zich als de Genadige zo ver van mij, nu.
Dat is spannend en het kan een valkuil zijn:
opgaan in zelfbeklag, je hart toesluiten.
Maar juist met Kerst komt deze God in Jezus naast ons staan.
Hij bevrijdt van zonden, die geen fouten zijn
maar een impasse waar je jezelf niet uit gelooft.
Hij komt daarom zelf in een lichaam dat het onze is.
Jezus is echt iets nieuws,
iets onmogelijks (maagdelijke geboorte) voor mensen
die met geen mogelijkheid nog bij God uitkomen. Dit is God. Immanuel.
Het lichaam van Jezus is belangrijk.
Hij brengt je op een lichamelijke manier bij de Vader.
Zo mag dat iets los te maken,
het verlangen naar een eerlijk leven aanwakkeren,
een biecht die niet alleen oplucht maar die ons meer aan Christus verbindt. Zijn ogen op de mijne, zijn hart tegen het mijne aan.
Zulke woorden mag je gebruiken
omdat je ook met je lichaam Jezus Christus toebehoort?
Jezus is de Bevrijder van zonden door zijn lichaam en bloed
maar ook door de Geest die Hem geboren deed worden.
Bevrijd zijn van zonden is vergeving hebben
maar ook vrij zijn om nu, in dit heden, het goede te doen.
Om een Jozef te zijn, die in een complexe realiteit doet wat zijn roeping is. Niet gemakkelijk, voor hem betekent het dat hij moet vertrekken,
reizen, vluchten en een tijd in onthouding leven.
Dat is gehoorzaamheid misschien ook voor ons nu.
Dat je opgeroepen wordt het uit te houden met jezelf
voor het aangezicht van God.
Daarin blijven we adventsmensen.
Mensen op weg, levend van verwachting!