De stilte is verdwenen,
Misschien kwam de stilte weer een beetje terug,
door een mindere economie, of in tijden van een lockdown.
Maar zelfs daarin zie je de stilte verdwijnen.
Een paar maand terug nog accepteerden we die lockdown nog gelaten.
Iedereen snapte toen dat het nodig was.
Maar langzamerhand is er meer weerstand, het geduld is op,
mensen laten van zich horen; … en de stilte is verdwenen.
Mensen roepen en schreeuwen, soms uit nood, soms om aandacht.
Een vreugdekreet, als je bang bent, of een snik,
maar we laten van ons horen.

Als ik psalm 65 lees hoor ik ook iets anders:
‘De lofzang is in stilte tot U, o God, in Sion’

Dit raakte me.
Als stilte een loflied is voor God,
hoef ik het dus ook niet te weten of te snappen.
Mag ik bij God aangeslagen zijn, en even stil vallen.

Juist als je stil wordt, (en dat is wat Psalmen zo goed kunnen)
dan zie je opeens weer even het grote plaatje.
Psalmen helpen ook zo goed om God in dat grote plaatje te plaatsen.
En van daaruit, om Hem te loven, te bedanken,
niet alleen om de dingen die ik zelf bedacht,
maar ook om alles wat even aan mijn aandacht zou ontsnappen
als ik overspoelt ben door zorgen en angsten.

Stilte zie ik als de veronachtzaamde kracht
die ons kan terugbrengen naar een leven met zowel wortels als vleugels.                                                              Wanneer je de stilte uitnodigt, schuif je al het andere opzij.
Het is alsof je een holte, een open plek uithakt,
en als dat eenmaal is gebeurd,
is het de kunst om die niet met iets anders te vullen.
In elk geval niet direct.
Voordat je zelfs maar in de buurt komt van wat lijkt op activiteit,
moet je een vriend van de stilte worden.
Stilte is als een schuwe vogel, die je heel voorzichtig moet benaderen.

Alles bij elkaar, vind je een houding van ontzag, respect, dankbaarheid.
Waar je bij God mag komen:
Als de stormen bulderen, of je gedachten razen.
Als je vol bent om te juichen en te zingen. Totale jubelstemming.
Maar juist ook in totale rust,
in stille verwondering, of aangeslagen stilte,
En als je dat ziet, zal de doodse stilte echt verdwijnen.
En plaatsmaken voor ontzag:
Hoe dan ook: “U komt de lof toe, God”