Jaarlijks duiken er wel weer van dit soort verhalen op: is het niet over een spontaan huilende Madonna, dan wel over een beeld van de Satan in de wolken van de getroffen WTC-torens op 9/11. Volgens het Algemeen Dagblad hebben bezoekers van meubelgigant IKEA in het Schotse Braehead Jezus kunnen aanschouwen. 
Zijn gezicht is daar volgens een aantal mensen duidelijk te zien in één van de toiletdeuren van de winkel. ( hoewel anderen er de ABBA-zanger Benny Andersson in zien of Gandalf, een personage uit het boek Lord of the Rings van Tolkien) Hoe het allemaal kon was voor iedereen een mysterie!!
Ik ben afgelopen weekend een paar dagen in een klooster op bezoek geweest. Meer specifiek: in de Achelse Kluis te Valkenswaard. Een boeiende ervaring. Niet dat ik hier voor de eerste keer in aanraking kwam met de rooms-katholieke diensten, maar een weekend meedraaien met de gebedsdiensten van de broeders is toch heel iets anders. Een aparte ervaring vond ik de hoogmis op zondag. Grote gedeeltes werden in het Latijn gereciteerd en er werd veel met wierook gezwaaid. Laat ik het kort samenvatten: in tegenstelling tot de protestantse diensten was er veel meer te zien en was het meer in het geheel van het Christusmysterie geplaatst.
Na afloop van de viering bleef ik toch met een vraag zitten: hebben de protestanten niet te veel ‘weggerationaliseerd’ van dat mysterie? Mysterie waar een ieder zelf zijn gedachten bij kan hebben, of moet een kerkelijke instantie hem dat allemaal voorkauwen?
Brandend Zand 
19 oktober 2009 at 22:02
Ha Frits,
Grappig om te lezen over je belevenissen in klooster de Achelse Kluis omdat we deel uitmaakten van dezelfde groep. Je werpt de vraag op of protestanten het geloof te rationeel benaderen. Ik denk dat dat inderdaad zo is. Ik denk met plezier terug aan onze gesprekken in het klooster. Ook ik besef dat die gesprekken uiteindelijk dus benaderingen waren…
2 november 2009 at 18:46
Zo, ff bijgelezen 🙂
De Achelse Kluis, nice 🙂 Ik denk dat ‘we’ (en dat geldt voor protestanten én katholieken in Nederland!) teveel weg hebben gerationaliseerd in de liturgie. I.p.v. het mysterie het mysterie te laten wordt er – om het even cru te stellen – een cerebrale praatsessie van gemaakt. Gelukkig zijn er plaatsen in katholiek Nederland waar het (wederom, of van oudsher) anders is. Maar dat mag van mij nog veel meer! De Latijnse Mis (zowel de buitengewone Tridentijnse ritus als de ‘gewone’ Novus Ordo Missae) stellen het mysterie centraal. Dat mag wat mij betreft op veel meer plaatsen (het zou ook al veel helpen om de Mis weliswaar in het Nederlands op te dragen, maar dan met meer eerbied en meer gepaste gezangen dan nu meestal het geval is). En onze broeders en zusters in de oosters-orthodoxe en oriëntaals-orthodoxe kerken weten ook prima hoe het moet; bij hen is er nooit een liturgische kaalslag geweest (zie ook hier).