In mijn vorige column schreef ik over de christelijke notie tot de opdracht van het rentmeesterschap. Ik schreef dit naar aanleiding van de start van de
Climate Change Conference van de Verenigde Naties in Kopenhagen en van het feit dat een aantal christenen zich niet veel zorgen maakt over de klimaatcrisis.
Dat ik er vandaag nogmaals aandacht aan besteed heeft zijn oorzaak in het een artikel in het Reformatorisch Dagblad. Daarin betoogt dr. Buitelaar dat we door het alarm over het klimaat de Schepper buitenspel zetten. In het artikel komt verder geen enkel argument naar voren die deze ‘hoogmoed’ verder bewijst. Hij wijst alleen maar op het feit dat mensen die het klimaat trachten te veranderen of te beheersen zich hoogmoedig gedragen jegens God.
Maar als we ons zorgen maken over het klimaat en daarover willen vergaderen en maatregelen willen initiëren om beter om te gaan met de onze gegeven schepping heeft dat volgens meer te maken met rentmeesterschap dan met beheersing en hoogmoed…
13 december 2009 at 16:31
Frits, bijzondere opmerkingen van dr. Buitelaar inderdaad. Zou hij een soort eindtijdverwachting aanhangen die afbreuk doet aan de verantwoordelijkheid van mensen? Ik vermoed dat je het met mij eens bent dat we mogen vertrouwen op Gods hand in de geschiedenis maar dat we tegelijk voor de volle 100% verantwoordelijk zijn voor de schepping. Alweer zo’n bijzondere paradox van het christelijk geloof.
14 december 2009 at 13:17
Het is af en toe om te wanhopen, wanneer men merkt wat voor een puinhoop er op religieus gebied heerst.
Er is echter één lichtpuntje:
GOD kan tegen een stootje, door HEM wordt het kwaad uteindelijk overwonnen.
16 december 2009 at 18:54
Beide reacties onderschrijf ik volkomen. Op Gods hand in de geschiedenis mogen we vertrouwen ook al maken wij er soms een puinhoop van