Zeker, het kapitalisme waardeert vrijheid.
Toch was het altijd afhankelijk van gevestigde morele codes,
en met name die van het christendom,
om goed gedrag aan te moedigen
door middel van het voorbeeld.
Net zoals kapitalisme niet kan overleven
zonder vertrouwen en eerlijkheid,
zo kan individuele vrijheid niet voortbestaan
zonder een geïnternaliseerde morele orde.

De huidige westerse samenleving
is steeds meer geobsedeerd is geraakt door het individu,
omdat instellingen als het gezin, de kerk, de natie en vakbonden
zwakker zijn geworden.
Deze vermindering van sociaal kapitaal
heeft de armen onevenredig veel schade toegebracht.’

Nee, de kerk is geen triomfantelijke illustratie van hoe het eruitziet
als sociale en culturele uitdagingen worden opgelost.
In plaats daarvan is het een illustratie
van hoe het is als mensen zich wenden
tot de grote vragen waarmee we keer op keer
worden geconfronteerd in berouw en vertrouwen,
en proberen een leven te leiden
waarin we niet voortdurend met elkaar in oorlog zijn,
individueel en collectief,
en op zoek zijn naar wat we kunnen herkennen
als iets dat ons in staat stelt om zij aan zij te floreren
onder de God wiens bezorgde liefde voor ons allemaal is.

…