Er zal nooit een punt komen
waarop actieve kerkleden
kunnen stoppen met denken, bidden en handelen voor gerechtigheid.
Want een volgeling van Christus
moet op een bepaald niveau blijvend rusteloos zijn (Augustinus).
Nadat hij zichzelf tot een doorn in het oog
van het Duitse Derde Rijk had gemaakt,
zei Karl Barth dat christenen
altijd onbetrouwbare politieke bondgenoten zullen zijn.
Met andere woorden,
ze willen de machthebbers confronteren met lastige vragen
en zouden zich nooit gelukkig moeten voelen
bij het ondertekenen van een compleet pakket.
Uiteindelijk is het belangrijkste het besef
dat de diepste realiteit in het sociale leven
neerkomt op een aantal fundamentele kwesties:
Handelen we als samenleving, als individuen,
vanuit een liefde voor onszelf
die leidt tot het vergeten van God,
of handelen we vanuit liefde voor God
die leidt tot het vergeten van onszelf?