Worthen ziet vijf categorieën charismatische leiders:
Profeten, Veroveraars, Agitators, Experts en Goeroes.

Ik laat haar eerst zelf aan het woord:

‘De afgelopen jaren, wanneer ik vrienden of familie vertelde
dat ik een boek over charismatische figuren aan het schrijven was,
reageerden ze met een terechte vraag:
Welke charismatische figuren zou ik opnemen?
Ze bestookten me met suggesties:
Wat dacht je van Elvis Presley, of Dolly Parton?
Michael Jordan of Muhammad Ali?
En ik moest toch zeker iets over Taylor Swift zeggen?

Maar geen van deze fascinerende mensen
komt in dit boek voor.
Tijdens het lezen zul je waarschijnlijk
aan een dozijn anderen denken
die je graag had willen zien,
en ik weet zeker dat je gelijk hebt.
Ik heb me vooral gericht op individuen
die zich inzetten voor de opbouw
van een beweging binnen de georganiseerde religie of politiek.
Ik heb mij niet geconcentreerd
op muzikanten, kunstenaars of atleten.
Zelfs binnen het domein van religie en politiek
ben ik selectief geweest
om een hanteerbaar verhaal te creëren
en de patronen en transformaties
van charismatisch leiderschap
in de loop van de Amerikaanse geschiedenis in beeld te brengen.’

Haar boek leest als een trein;
Soms is het een inspirerend verhaal,
omdat charismatische leiders vaak opduiken
– en mensen besluiten hen te volgen –
uit een wanhopige reactie op vervreemding en onrecht.
Mensen in nood zoeken een redder.
Toch hebben charismatische figuren geen vaste morele status.
Ze kunnen een pad banen naar vrijheid of naar slavernij;
ze kunnen mensen ertoe brengen
de rechtsstaat te omarmen
of er de spot mee te drijven.
Maar charismatische figuren veroorzaken ook problemen
voor zowel de democratie als autoritaire regimes.
Zonder een gedegen analyse van hen
over de lange periode van de Amerikaanse geschiedenis
sinds het begin van de Europese kolonisatie,
zijn we gedoemd om maar wat te blijven sukkelen
en oppervlakkig te observeren
dat gewone mensen veel loyaliteit betuigen
die in tegenspraak lijkt te zijn
met hun eigen materiële belangen
en de democratie saboteert,
zonder ooit te begrijpen waarom zo schrijft Worthen.