‘Tijdens het eten kwam er een vrouw bij Jezus. Ze had een flesje bij zich met heel dure olie. En ze goot die olie over Jezus’ hoofd.’ (Matteüs 26,7 BGT)

De vrouw doet het. Ze volgt haar hart, de liefde in haar hart.
En het is opvallend hoe alleen ze daarin staat.
Iemand zei: ‘Zo is zij de enige die Jezus van te voren geëerd heeft om zijn offerbereidheid’,
want daar gaat het bij zijn sterven om, niet om een noodlottig sterven,
waarbij Jezus slachtoffer wordt van mensen,
nee, ten diepste is het een offerbereidheid, sterft Hij voor ons.
Dat is het Evangelie. ‘Het goede nieuws’.
De blijde boodschap van het lijden en sterven van Jezus Christus.
Deze week, de Stille Week, mogen we daar weer bij stilstaan, en stil van worden.
We zijn op weg naar Goede Vrijdag en Pasen. Het is de kern van het Evangelie.
Nee, dat is geen verdrietige boodschap,
omdat alles met Jezus eindigt aan een kruis, in een donker graf.
Nee juist in dat sterven is het leven!
Juist in dat sterven is Zijn koninkrijk gefundeerd.
Nee, juist zo is Hij de Koning, die de zonde en dood overwint.
Juist dat is de geur van leven, van eeuwig leven.

En dat Evangelie, dat goede nieuws, wordt dus geïllustreerd met plaatjes, zou je kunnen zeggen.
De plaatjes van mensen die dat Evangelie geloofden, die er handen aan voeten aan gaven.
Zoals dat plaatje van die vrouw met haar uitgegoten fles.
Zij laat zien dat het Evangelie van Gods overvloedig uitgestorte liefde in Christus,
om wederliefde vraagt, om een gebroken hart, om een hart dat zich uitstort en geeft voor Hem.
Een prachtige illustratie.
En geloof me, het Evangelie kan nog genoeg van zulke illustraties gebruiken, via ons leven!
Tot eer van God, tot heil van onze naaste.