God kan ons uitschelden. God kan ons best pijn doen. Omdat het nodig kan zijn.
Wij blijven niet buiten schot.
Het Woord van God kan ons treffen als een open-hart-operatie.
God weet precies wat er bij je van binnen zit.
En als Hij daar niet blij mee is, gaat het mes er in.
Dan heb je een nieuw hart nodig. En dat is wel diep ingrijpend.

Moet Jesaja dan wel van die harde woorden spreken?
Dat deed hij in eerste instantie tegen de inwoners van Jeruzalem en dus nu ook tegen ons.
‘Maar’ denk je misschien ‘kan hij niet beter troosten, gerust stellen, moed in spreken?
Gelukkig komt Jesaja dat wel op uit,
maar eerst moet het even pijn doen, moeten we even doorbijten.

‘Maar, hoezo, wat is er mis met ons dan?’
Dat hebben de mensen zich in Jeruzalem vast ook afgevraagd.
Ze vonden zichzelf hele vrome mensen. Ze dienden de HEERE voorbeeldig.
Wij zijn toch Jeruzalem, Gods eigen stad!

Maar als we God willen leren kennen, dan kan het niet anders dan zo:
de weg die voor ons geopend is door Jezus Christus gaan, achter Hem aan.
Alleen die zijn leven zal willen verliezen, die zal het vinden,
maar die het wil behouden, zal het verliezen.

Gewillig zijn en luisteren. Accepteren wat God over je leven te zeggen heeft. Je laten gezeggen.

Dat is voor ons moderne mensen niet gemakkelijk. Wij zijn mondige mensen.
Maar voor nu: Mond houden en luisteren. God zegt: Het is je redding als je het doet.
Luisteren, dat is hier meer dan horen alleen. Het is ook gehoorzamen.
Doe nou gewoon wat God van je vraagt. Open staan voor God zelf.
Wat je gezegd wordt in de kerk, door Zijn Woord. Neem dat nou eens echt serieus.
Niet alleen ernstig knikken, maar het ter harte nemen. En er handen en voeten aan geven.

Als je maar wilt luisteren…