Brandend Zand

Jezus’ woorden aan het adres van degenen die erop vertrouwen
dat hun geld hun een vorm van veiligheid kan bieden,
zijn net zo scherp als die aan het adres van degenen
die vertrouwen op een verzameling religieuze vormen.
De leerlingen zijn geschokt al ze merken hoe weinig respect Jezus heeft voor de rijken.
Als hij bijvoorbeeld zegt:
‘Het is gemakkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te gaan
dan voor een rijke het koninkrijk van God binnen te gaan’ (Mattheüs 19,24),
is dat zo’n fundamentele ondermijning van wat zij tot op dat moment onder macht hebben verstaan,    dat ze zijn woorden maar nauwelijks kunnen geloven.
Ze zijn er altijd van uitgegaan dat rijkdom en status tekenen waren van Gods goedkeuring,
en de basis van die overtuiging werd gevormd
door het onbewuste idee dat alle vormen van rijkdom en aanzien
in wezen hetzelfde zijn en dat God daardoor op de een of andere manier
een onderdeel is van de heersende elite.
Nu zie je ook waar je je op moet richten als je radicaal christen wilt zijn.
Namelijk op de liefde van je Vader in de hemel. Ga bij Vader in de leer.
Kijk naar zijn liefde. Bedenk wat Hij zich ontzegde voor jou.
Hij gaf zijn eigen Zoon. Zo zocht Hij jou, zo is Hij op jouw geluk gericht.
Wie radicaal wil zijn moet zich focussen op de wortel. Dat is Gods Vaderliefde.
Maar dan je christelijke levenshouding….
Daar loop ik vaak mee te worstelen. Hoe doe je dat nu?
Vooral toen ik in aanraking kwam met Filippenzen 2,5:
‘Laat onder u de gezindheid heersen die Christus Jezus had’.
Dit betekend een soort jas die als het ware gegoten om je heen zit.
Maar hoe doe je dat? Hoe onthoud je dat?
Kolossenzen 3,23 zegt:
‘Wat u ook doet, doe het van harte, alsof het voor de Heer is en niet voor de mensen’.
Alles in het teken te zetten van het koninkrijk?
Als je s ’morgens op staat, eten gaat, naar je werk of school gaat….
Ik probeer bij veel dingen dan te denken dat ik het voor Jezus doe, alsof hij staat te kijken.
Een soort Big Brother alleen dan op een hele positieve manier.
Wat als je alles doet voor Jezus?
Rijdt je dan nog harder dan 100 km per uur? Download je dan nog een film?
Roddel je dan nog over je familie of de buren? Praat je dan nog negatief over buitenlanders?
Voor mij is het een Bijbeltekst die inmiddels mijn leven bepaald.
Het schrijven van dit stukje, het maken van mijn preken maar ook de strijk en het huishouden,
doe ik voor de Heer. Het is niet meer een hele zware opgave. Ik ben er van gaan genieten.
Laat je keuzes hun oorsprong hebben in de genade van Vader.
In de Bergrede in Mattheüs 5 preekt Jezus geen werkheiligheid.
Hij legt geen last op je schouders van doe dit en doe dat.
Je kunt de toegang tot het hemelrijk niet verdienen.
Denk daarom in het beeld van de wortel en de plant.
Of een plant vrucht draagt hangt af van de wortel.
Wat is de grond waarin die wortel staat? God heeft je in goede grond geplant.
Daarom zegt Paulus:
‘blijf in hem (in Jezus, dat is Gods zichtbare Vaderliefde) geworteld en gegrondvest’.
Dan zal je leven vruchten voortbrengen van gerechtigheid.

Wanneer mensen om ons heen getroffen worden door een ramp, hongersnood of oorlog,
  ontwaakt de barmhartigheid in ons. Dan willen we geld, tijd en aandacht geven.

Maar barmhartigheid speelt op alle terreinen van het leven.
Overal hebben we te maken met imperfectie en de gevolgen ervan: verdriet, pijn, angst, miskenning, onmacht, ziekte, dood. Het overkomt ons, we doen het onszelf aan of anderen zijn er de oorzaak van.
Vaak weten we niet hoe we erop moeten reageren.
Het leven stokt. We kunnen niet vooruit, voelen ons alleen of niet gezien.
Hoe bemoedigend is het dan als we aan den lijve ervaren
dat iemand ons in barmhartige liefde nabij is.

Paus Franciscus zegt het zo:
‘Door mens te worden heeft de zoon van God ons uitgenodigd tot een revolutie van tederheid.’
Dat is de manier waarop Gods koninkrijk zichtbaar wil worden,
gestalte krijgt in zachte krachten van compassie.
In kleine maar veelbetekenende gebaren van vriendelijkheid en goedheid.
In een revolutie van tederheid. In Jezus doet God het ons voor hoe een revolutie van tederheid en uitziet. Door die ander te zien, ook in zijn diepste nood. Die ander tegemoet te treden, aan te raken.
Juist ook als hij of zij niet je vriend is of je type.
De evangelist Lukas benadrukt specifiek hoe Jezus juist mensen in de marge op het oog heeft.
De onaanraakbare, de melaatse, de prostituee, de Samaritaan, de gebogene, de verlamde,
Lazarus met zijn weerzinwekkende zweren,
de man in Gardara in wie vele boze geesten wonen en waar iedereen met een grote boog om geen leeft.
Jezus laat zien wat het is om het lef, het hart te hebben om heel bewust die grenzen te doorbreken,
over deze muurtjes heen de ander te zien de hand te reiken en te ontmoeten.
En zo het warme hart van God voor die ander even heel tastbaar, voelbaar te maken.