Om liefde te laten ontwikkelen, zijn minstens twee andere dingen nodig:
vrijheid en verantwoordelijkheid.
Vrijheid speelt in het Nieuwe Testament een belangrijk rol,
vooral bij Paulus als vrijheid ten opzichte van de wet, maar ook bij Jezus.
Ik zie de houding van Jezus heel duidelijk
in het verhaal over het ‘arenplukken op de sabbat’.
Jezus loopt tijdens een sabbat met zijn leerlingen langs een korenveld.
De leerlingen hebben honger en plukken een paar aren,
wrijven de tarwekorrels eruit en eten die op.
De farizeeërs hebben het gezien en roepen Jezus ter verantwoording.
Niet wegens broodroof,
maar omdat het plukken van een paar aren al als oogst geldt,
en oogsten is evenals andere arbeid verboden op sabbat. (…)
Geen uiterlijk vastgelegde geboden
die met pijnlijke precisie opgevolgd moeten worden,
maar een nieuwe instelling daar moet hem gaan:
God verandert mensen.
Dat blijkt in de relatie tot elkaar en tot de mensen om ons heen.
Het nieuwe leven dat God geeft bruist op vanuit de liefde van God
en bewijst zich in liefde naar elkaar en naar buiten.
Die liefde bestaat in oprechtheid, onderscheidingsvermogen, innigheid,
hoogachting, enthousiasme, standvastigheid, vrijgevigheid,
gastvrijheid, goedheid, sympathie, eensgezindheid en nederigheid…
Je ziet Jezus als het ware voor je ogen opdoemen.
Zo wil God ons leven veranderen. Nu al een echt begin.
Niet meer aangepast aan deze tijd en
waar wij mensen allemaal maar achter aan rennen,
maar veranderd naar wie Jezus is.
Hij komt in je wonen.
Hij komt door ons heen naar buiten.
Onze woorden zijn eigenlijk zijn woorden.
Onze blik is eigenlijk zijn blik.
Ons luisterend oor is eigenlijk zijn luisterend oor.
Onze arm om de schouder van de ander is zijn arm om de schouder.
Onze echte kleur is Christus!
Hij straalt van je gezicht af,
maar dat komt omdat Hij woont in je hart
en je van binnenuit verandert door zijn Geest!
Vraag Hem elke dag daarom.
dat is het nieuwe verbond.
Zo zal het koninkrijk God zijn.
Hebt u iets met zelfbeheersing, met discipline?
Ik denk dat velen van ons zullen zeggen:
Natuurlijk is zelfbeheersing iets belangrijks.
Je kunt niet leven vanuit impulsen.
Iets doen vanuit een opwelling is meestal niet zo verstandig.
We leren het ook onze kinderen:
denk eerst even na voordat je iets besluit.
Mijn volgende vraag is dan:
is zelfbeheersing ook van belang in uw leven als christen?
Hoort discipline voor u bij een christelijke levensstijl?
Wellicht dat sommigen nu wat aarzelen.
Misschien dat u denkt:
mijn geloof draait meer om dankbaarheid, blijdschap en vrijheid.
Vroeger lag er teveel nadruk op wat niet mocht.
Of op wat juist wel moest.
Maar gelukkig heb ik dat achter me mogen laten.
En dat woord discipline, dat doet me teveel daaraan denken.
Het klinkt zo dwingend, zo streng…
Juist in onze tijd kom je ook veel mensen tegen
die het helemaal gehad hebben met zelfbeheersing.
Zij hebben het veel liever over zelfexpressie.
Doe de dingen op je gevoel. Volg je hart.
Kies eindelijk eens voor jezelf.
Leef niet zo met de rem op, zo verkrampt.
Laat jezelf eens lekker gaan. Mens durf te leven…
Iemand schreef pas ergens:
Vaak was de kerk iets van een oase in de woestijn.
Maar in onze cultuur en in onze tijd
zou de kerk eerder een woestijn moeten zijn.
Een woestijn te midden van de overvolle oases van deze wereld.
Een plek waar je de zegen leert van de eenzaamheid en de stilte.
Waar je niet alleen leert feesten maar je ook oefent in vasten.
In de kerk zouden we er niet op gericht moeten zijn
om elkaar zo tevreden mogelijk te maken.
Waar we niet elkaars honger proberen te stillen.
Waar alles leuk moet zijn en fijn en gezellig.
Zou de kerk vandaag niet vooral een plaats mogen zijn.
Waar we iets opsnuiven van het aroma van een goede maaltijd.
En ons dan realiseren dat we een hart hebben dat honger heeft.
En dat we elkaars honger niet kunnen en ook niet hoeven te stillen.
Omdat een mens leeft niet van brood alleen,
maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God.
Jezus zegt:
‘Ik sta voor de deur en klop aan.
Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik binnenkomen, en we zullen samen eten,
Ik met hem en hij met Mij.’
Openbaring 3,20
Laten wij Jezus binnen? Is Hij welkom?
Of hebt u als Hij aanklopt of belt voor een afspraak niet het lef om ‘nee’ te zeggen?
Maar eigenlijk zit je niet op Hem te wachten.
Want je bent druk, je hebt geen zin in kritische vragen.
Het kan ook zijn dat je Jezus in je huis binnen laat omdat je wilt weten wie Hij is.
Wat heeft Hij jou te bieden?
Of jullie vrienden worden hangt er maar net van af
of Jezus een beetje in jouw straatje past.
Want we willen wel zelf blijven bepalen wat er in ons huis gebeurt.
Dat gebeurde ook in het leven van Zacheüs. Dat Bijbelverhaal staat in Lucas 19.
Jezus liep door de stad Jericho. Daar was een man die Zacheüs heette.
Zacheüs was een rijke belasting ambtenaar voor de Romeinen.
Zacheüs wilde Jezus zien en omdat er veel mensen waren en hij klein van stuk was,
klom hij in een vijgenboom om Jezus te kunnen zien.
Toen Jezus daar langskwam, keek Hij naar boven en zei:
‘Zacheüs, kom vlug naar beneden, want vandaag moet Ik in jouw huis verblijven.’
Zacheüs kwam naar beneden en ontving Jezus vol vreugde bij zich thuis.
Ook Zacheüs is dus zo’n iemand die te weten wil komen wat voor iemand Jezus was.
En hij klimt daar zelfs voor in een boom.
Als Jezus dan passeert en onder die boom staat kijkt Hij omhoog en zegt:
‘vandaag moet ik in jouw huis zijn.’
Wilde Zacheüs dat?
Nee, het zal vooraf wel niet de bedoeling van Zacheüs zijn geweest.
Maar Jezus nodigt zichzelf uit
en door dat binnen laten van Jezus wordt z’n hele leven op zijn kop gezet,
verandert het leven van Zacheüs totaal.
Wij leven in een wereld waarin we volop met ons zelf
en onze eigen belangen bezig kunnen zijn.
Waarin we veroordelen wie anders is of anders denkt dan wij.
Maar Jezus is naar de aarde gekomen om ons een andere wereld te brengen,
een nieuwe wereld.
De wereld waarin God centraal staat, waarin we oog hebben voor elkaar,
waarin recht gedaan wordt en alles eerlijk verloopt.
Een wereld waarin niemand wordt buitengesloten,
vernederd wordt of tekort gedaan of benadeeld.
Die wereld komt Jezus bij Zacheüs brengen
en Hij wil die wereld ook achter jouw voordeur brengen.
Laat Jezus binnen in alle aspecten van je leven: in je relaties (slaapkamer),
je prioriteiten (de weekplanner in de keuken), je omgang met je bezit (zolder).
Laat Jezus je vuile was doen (badkamer).
Ga met Jezus de kelder in om donkere herinneringen op te ruimen,
zodat jij de deur niet meer krampachtig dicht hoeft te houden.
Laat Jezus toe in je bijkeuken, waar je iedere keer struikelt
over de niet-opgeruimde rommel in je leven.
Laat Hem helpen om zonden en verleidingen op te ruimen.
Vaak laten we Jezus buiten de deur staan, op de stoep. De regie opgeven is voor ons moeilijk.
Je wilt je leven graag houden zoals het is.
En als we Jezus al in ons huis binnen laten,
dan is het vaak alleen in de gang of in de opgeruimde woonkamer, waar Hij nauwelijks kwaad kan.
Kapsel jij Jezus in of kapselt Hij jou in?
Probeer jij Jezus in jouw straatje te passen of ga jij de weg die Hij wijst?
Jezus wil bij ons binnenkomen, Hij wil ons leven binnenkomen.
Hij staat voor de deur en Hij klopt.
Jezus wil in ons leven komen als brenger van een nieuwe wereld,
Gods nieuwe wereld.
Brandend Zand 