‘Twintig keer wordt Gaza in de Bijbel genoemd, en dat is eigenlijk altijd negatief. Dat kán geen toeval zijn,’ denkt de Amerikaans-Israëlische prediker Joel Rosenberg. Rosenberg staat erom bekend dat hij het nieuws duidt

in het licht van Bijbelse profetieën.

En heeft wat betreft de Gaza-oorlog de profeet Amos het niet al voorzegd?

God zal de muren van Gaza ‘in vlammen doen opgaan’,

omdat de stad ‘misdaad op misdaad heeft begaan’ (Amos 1, vers 6-7).

Volgens Rosenberg lijdt het geen twijfel:

Gaza speelt een rol in Gods plan aan het einde van de geschiedenis.

Hoe verleidelijk het ook is om de Bijbel en de krant

op die manier naast elkaar te lezen, er schuilen wel een aantal fikse gevaren in.

Over hoe je de Bijbel moet uitleggen,

en of je daaruit werkelijk voorspellingen voor oktober 2023 kunt halen,

zijn christenen het onderling niet eens.

Voor veel gelovigen wereldwijd vertelt de Bijbel

eerder hoe de geschiedenis keer op keer blijkt te werken,

dan dat ze een spoorboekje is voor het einde der tijden.

Voor wie de Bijbel toch graag zo leest,

heeft de geschiedenis van het geloof wel een paar tips:

– Voorspellingen op grond van de Bijbel zijn vaker níet dan wel uitgekomen.

Meestal moet je teksten geweld aandoen

om ze in de mal van de actualiteit te laten passen.

Dat zou de profetische duiders van vandaag bescheiden moeten maken.

– Mensen zijn geen duivels.

Misschien zijn ze soms kwaadaardige, sadistische zondaren.

Maar geen door God geschapen mens is puur duivels.

Groepen (moslims of Joden of wie ook) demoniseren doet niemand recht,

en is ronduit gevaarlijk.

– Het kwaad zit zeker ook in vrome, christelijke harten.

De geschiedenis is niet zwart-wit,

en het is geen uitgemaakte zaak dat wie Jezus wil volgen

aan de goede kant ervan staat.

Dat vraagt om voortdurend zelfonderzoek.

‘Zij zijn fout, en wij zijn goed’ is een te simplistische kijk op de wereld.

– Volgelingen van Jezus kunnen moeilijk anders dan vredestichters zijn. Onafhankelijk van hun kijk op de eindtijd.

Welke christen verlangt niet soms naar Jezus’ terugkomst?

Toch is het christelijker te ijveren voor vrede in het Midden-Oosten

dan te hopen op een groots en kosmisch gevecht

dat talloze mannen, vrouwen en kinderen het leven zal kosten.