Als onversneden nieuwsjunk ben ik altijd op zoek naar nieuwe informatie en feiten die ons overal wordt aangeboden. Ik merk dat niet alle feiten even relevant zijn. 
De afgelopen tijd ontstaat er steeds meer discussie over de presentatie van nieuws door de media. Een interessant boek dat deze kwestie behandeld is Het zijn net mensen van Joris Luijendijk.
Een nieuw nieuwsfeit in deze traditie is het volgende bericht: De wereld telt op dit moment circa 1,57 miljard moslims. Dat staat gelijk aan ongeveer 23 procent van het totale aantal mensen op aarde, zo meldde een Amerikaans onderzoeksinstituut in een rapport. Iets meer dan één op de twintig inwoners van Europa staat te boek als moslim. Bijna de helft van alle 38 miljoen Europese moslims woont in Rusland. Nederland telt volgens de Amerikaanse onderzoekers 946.000 islamieten. Dat is ongeveer 5,7 procent van de bevolking.
Ik ben altijd heel benieuwd wat de relevantie is van dit nieuws. Wat hebben we er aan om zonder verdere uitleg deze cijfers gepresenteerd te krijgen? Is het belang en het gevolg hiervan niets anders dan om angst en onzekerheid te zaaien over het voortbestaan van onze Westerse democratische samenleving onder mensen die dit lezen in het kader van hun ongenuanceerde angst voor de islam. Cijfers lezen en interpreteren is voor velen vaak erg lastig en multi-interpretabel.
Het is al vaker betoogd, maar ik denk dat het heel goed voor de media zou zijn in dit soort kwesties haar verantwoordelijkheid te kennen en te nemen.
En als laatste loot aan de stam van de ontpoldering wordt sterk nagedacht over het doorprikken van dijken om de Hedwigepolder in Zeeland onder water te zetten.
Een instructief kijkje op deze manier van straffen vindt men in het Gevangenismuseum te Veenhuizen in Drenthe. Op een gegeven moment hebben inzichten in Nederland geleid tot het besef dat het niet goed is om plegers van misdrijven voor hun leven te tekenen en zo wordt hen via de dienst Reclassering een kans gegeven om weer als volwaardig lid in de samenleving te integreren. In de woorden van de dienst zelf: Dat is wat Reclassering Nederland bijdraagt aan een veiliger samenleving. Door gedrag van daders en verdachten positief te beïnvloeden en risico’s te beheersen. Door de voorwaarden te creëren waardoor daders kunnen stoppen met criminaliteit. En weer volwaardig kunnen samenleven in de maatschappij. Tegelijkertijd klinkt momenteel in Nederland de roep om zwaarder te straffen (als het mij maar niet overkomt, want het gaat alleen op voor de ander) en viert het idee hoogtij van ‘eigen rechtertje spelen’. Eén van de kenmerken van ‘eigen rechtertje’ spelen vind ik dit soort sites, waar veroordeelde plegers van misdrijven, hoe gruwelijk deze ook zijn geweest, openlijk een de schandpaal worden genageld. (deze metafoor die uit het oude strafregime komt, gebruik niet voor niets!) Hoewel ik er van overtuigd ben dat er ook fouten worden gemaakt in het strafrecht, vertrouw ik toch steeds dit systeem en vind ik het kwalijk, ook vanuit christelijk oogpunt, om mensen hun leven lang hun misdaden achterna te dragen. (en daar houdt het niet op: zelfs potentiële daders worden al ‘preventief’ gebrandmerkt) Hoewel ik er als protestant vanuit ga dat iedere mens van nature zondig is, weet ik ook dat wij als zondige mensen steeds opnieuw een kans mogen krijgen om een leven te leiden zoals God dat van ons vraagt. Ik vind ook dat wij mensen, vanuit deze grondhouding, plegers van misdrijven ook een kans moeten geven om weer een volwaardige plaats in te nemen in de samenleving.
Brandend Zand 