Vanmorgen het bericht gelezen dat de PKN steeds groener wordt. Veel drukwerk van het Landelijk Dienstencentrum van de Protestantse Kerk wordt gedrukt op papier dat het FSC-keurmerk (de Forest Stewardship Council – Raad voor Goed Bosbeheer) draagt. Het keurmerk garandeert dat het papier uit verantwoord beheerde bossen komt. Althans, dat is een gedeelte van de waarheid. In feite is er een onderverdeling te maken in de verschillende soorten FSC-labels: naast een label dat het 100% papier gemaakt is uit goed beheerde bossen is er ook een label ‘Mixed Sources‘. 
Dit label geeft aan dat het papier gemaakt is van minimaal 50% pulp (hout) van FSC-gecertificeerde bron; de overige pulp bestaat uit gerecycled materiaal en/of hout uit FSC gecontroleerde bronnen. Volgens mij komt dit laatste label het meest voor.
En dat is grappig: het past het best bij de Protestantse Kerk. Mixed Sources, ook de PKN bestaat uit verschillende kerkgenootschappen die zich sinds 2004 bij elkaar hebben gevoegd. Meerdere bronnen die samengevoegd worden en zo een nieuw product gaan vormen. Wel allemaal gecontroleerd overigens…
Overigens is het goed te weten dat de Protestantse Kerk het daar niet bij laat. In de nabije toekomst zullen gelukkig heel wat gebouwen worden teruggegeven aan de natuur, of wordt de natuur minder belast omdat de gebouwen een andere bestemming kunnen krijgen. Het drukwerk dat nog in de gebouwen ligt is gelukkig composteerbaar, dus daar hoeven we ons geen zorgen over maken. Ook daar weet de natuur raad mee. Verder is men druk doende te snoeien. Overbodig hout wordt – preventief – weggekapt. Immers, we moeten het kleine eren. Terug naar de bron. Dit natuurlijk allemaal in het kader van het uitgangspunt van het beleid van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen.
Ik zou zeggen: petje af voor de PKN. Knap hoe ze van bedreigingen kansen en uitdagingen weten te maken!
organiseren. Dit allemaal natuurlijk in het licht gezien van de nationale synode te Dordrecht uit 1618-19. Naast het gegeven startschot tot de Statenvertaling is deze synode toch vooral bekend geworden door de afwijzing van de remonstranten, een loot aan de protestantse stam die niet de goedkeuring kon verdragen van een groep anderen.
Laatst hoorde ik de parlementariër Mei Li Vos van iemand zeggen ‘dat hij zijn kop had moet houden’. De laatste tijd besteedt de stichting SIRE aandacht aan hufterigheid van mensen met hun campagne Onbewust asociaal. Het lijkt er wel op dat niet iedereen op een goede manier met die bevochten vrijheid kan omgaan. Meer over het fenomeen van misbruik van vrijheid kun je ook lezen in de boeken van Britse psychiater Theodore Dalrymple.
– en men had het over de beerput die nu moet worden opengetrokken en dat er een bijltjesdag zou volgen waarop de verantwoordelijken stevig aan de tand zouden worden gevoeld en – zo werd er omineus aan toegevoegd – eventueel het veld zouden moeten ruimen!!
Hoop blijkt het centrale begrip in zijn toespraak. Hoop die Obama linkt aan de Bijbel:
Dit gemeenschapsbesef zie je duidelijk vormgegeven worden in de kerkelijke gemeenschap: de gemeente van Christus is een gemeenschap waarin je wordt opgenomen; die gemeenschap was er al voordat jij er was en heeft ook een zeker gezag over jou. Natuurlijk is er ook sprake van interactie, want het behoren bij een gemeente is ook een innerlijke keuze. Maar niet in de sfeer van: ik kies. Eerder: jij wordt gekozen. En je bent deel van een gemeenschap. Dit gemeenschapsbesef is zodoende kenmerkend voor een christelijke visie op de samenleving.
De afgelopen tijd ontstaat er steeds meer discussie over de presentatie van nieuws door de media. Een interessant boek dat deze kwestie behandeld is Het zijn net mensen van Joris Luijendijk.
En als laatste loot aan de stam van de ontpoldering wordt sterk nagedacht over het doorprikken van dijken om de Hedwigepolder in Zeeland onder water te zetten.
Brandend Zand 